صندلی خالی بانوان در شورای شهر آران و بیدگل و نقش آفرینی بانوان در انتخابات شورای شهر پیش رو
در روزهای شلوغ و بازار داغ انتخابات، بانوان نقش موثرتری نسبت به سایر اقشار در برگزاری انتخاباتی پرشور ایفا میکنند؛ چرا که علاوه بر حضور در انتخابات، نقش غیرقابل انکاری نیز در تهییج اعضای خانواده برای حضور در پای صندوقهای رأی دارند و با القای افکار و اندیشههای خود میتوانند عزم اعضای خانواده را برای حضور پررنگتر در روز انتخابات جزم کنند.
اما آنچه که در دورههای متمادی، در ترکیب شوراهای شهر به چشم میخورد، کمرنگشدن یا حتی حذف حضور بانوان است. موضوعی که نمیتوان از کنار آن ساده گذشت، چرا که شوراهای شهر یکی از مهمترین نهادهای تصمیمساز در مدیریت محلی و زندگی روزمره شهروندان هستند.
حذف یا کمرنگشدن حضور زنان در شوراها را نباید صرفاً به «نبود داوطلب» یا «کمبود شایستگی» نسبت داد. واقعیت آن است که فرآیندهای انتخاباتی، چیدمان لیستها و نگاههای غالب در فضای سیاسی محلی، همچنان مردمحور باقی ماندهاند. در چنین شرایطی، حتی زنان توانمند نیز فرصت دیدهشدن و رقابت برابر پیدا نمیکنند. درحالی که باور دولت چهاردهم بر این است که اگر قرار است به قلههای پیشرفتی که برای ایران ترسیم شده، برسیم به دو بال زنان و مردان نیاز داریم و اینها باید دوشادوش هم حضور داشته باشند تا این پرواز موفق باشد.
از سوی دیگر، مشارکت سیاسی زنان همواره بیش از آنکه مسئلهای فردی باشد، یک موضوع ساختاری و اجتماعی است. وقتی مسیر ورود به نهادهای تصمیمگیری هموار نباشد، نتیجه چیزی جز تداوم نابرابری در مدیریت شهری نخواهد بود. شوراهایی که قرار است نماینده همه اقشار جامعه باشند، بدون حضور زنان تصویری ناقص از شهر ارائه میدهند. پیامد این وضعیت تنها به آمار و ارقام محدود نمیشود. بسیاری از مسائل شهری ـ از کیفیت فضاهای عمومی و حملونقل گرفته تا سیاستهای اجتماعی و فرهنگی ـ نیازمند نگاهی متنوع و فراگیر است. نبود زنان در فرآیند تصمیمگیری، به معنای نادیدهماندن بخشی از تجربه زیسته شهروندان است.
اگر توسعه متوازن شهری و عدالت در حکمرانی محلی هدفگذاری شده، بازنگری در نحوه شکلگیری شوراها امری ضروری است. ایجاد فرصت برابر در لیستهای انتخاباتی، تقویت مشارکت سیاسی زنان و تغییر رویکردهای سنتی در مدیریت شهری، میتواند گامی مهم در جهت اصلاح این روند باشد.
به گفتهی فرماندار محترم شهرستان مهندس یوسفیان، بانوان به عنوان مدیر، برنامهریز و عضو شورا در شهرها و روستاها، با همان نگاه دقیق، آیندهنگر و مبتنی بر حفظ منابع، میتوانند مسیر را برای مدیریت هوشمندانه شهرها هموار سازند. لذا ایشان خواستار مشارکت فعالتر بانوان در عرصه مدیریت شهری و شوراهای اسلامی شدند.
بنابراین هدفگذاری برای حضور زنان در شوراهای هفتم باید مشارکتی ۵۰ درصدی باشد تا حداقل ۲۵ تا ۳۰ درصد از زنان بتوانند در این عرصه ورود پیدا کنند. اگر قائل به این هستیم که شهر باید دوستدار خانواده و زنان باشد و احساس امنیت در شهرها ارتقا پیدا کند، حضور زنان در عرصه مدیریت شهری میتواند خیلی جدی باشد.
شوراهای شهر زمانی میتوانند مدعی نمایندگی واقعی جامعه باشند که صدای همه شهروندان در آن شنیده شود.
شهر، صدای همه شهروندان را میخواهد؛ و تا وقتی نیمی از جامعه پشت درهای تصمیمگیری بمانند، نمیتوان از حکمرانی عادلانه سخن گفت.
شهر بدون زنان، شهرِ ناتمام است.
درنتیجه حضور و مشارکت فعال بانوان در انتخابات شورای هفتم چه به عنوان نامزد چه به عنوان رأیدهنده، فرصتی ارزشمند است که تدابیر لازم درجهت وقوع این مهم باید اندیشیده شود.
یادداشت از محبوبه مرشدی
